Weblog over onze stage in West-Ierland
Deze weblog gaat over onze stage in Ierland. Veel leesplezier!

Na een nacht heerlijk slapen zijn we vanmorgen weer om 9 uur begonnen na een kort onbijt. Een paar van ons had nog een beetje een kater van gisteren avond. Toch werd er flink doorgewerkt. We zijn vanmorgen begonnen met de laatste dingen die afgemaakt moesten worden. Gert, Daan en Martijn met het planten van de rozen en JanWillem en Marcel met het leggen van een drain. Na een late lunch zijn Martijn en Marcel om nog 2 klimroosjes enkele bandjes en wat heideplantjes gereden in Castlebar. Daan en Gert hebben in het huisje wat opgeruimd en nog wat aan hun beplantingsplan bijgeschaafd. JanWillem heeft nog een totempaal gemaakt. Toen Martijn en Marcel terugwaren hebben we de laatste dingen afgemaakt en alles opgeruimd. Omdat het vanavond de laatste keer is dat we allemaal hier eten hebben we bij Doutsje en Willem gegeten. Daar zijn we nu net van terug, het was heerlijk. Het weer was vandaag wisselvallig soms heel mooi en dan weer een bui regen. Morgen gaan we met Doutsje naar Belfast een groene school bezoeken alleen JanWillem blijft thuis om nog wat in het huisje en de tuin te werken, omdat er niet meer meekunnen in de auto. Daar hoort u morgen meer over.

Maandag 10 April

Vandaag zijn we na een lekker ontbijt begonnen met de tuintjes. Gert en Daan in hun eigen tuintje met het uitkisten en het maken van een schutting die begroeid moet worden door een Clematis. Martijn, Marcel en JanWillem met het inplanten van hun tuintje en het aanvoeren van Bark (boomschors) in het paadje. Daarna zijn zij gaan helpen bij Daan en Gert. Martijn is ook nog met Doutsje om een kettingzaag gereden en heeft toen gelijk ook nog wat zakken Bark meegenomen omdat we daar niet genoeg van hadden. JanWillem en Marcel zijn toen begonnen met het maken van een pergola voor een klimroos. Toen zijn Marcel en Gert nog naar de winkel geweest om wat etenswaren. Toen die terug waren zijn we gaan eten. Na het eten hebben Marcel en JanWillem de pergola afgemaakt en hebben ze nog wat bandjes gezet. Gert heeft nog de schutting en een deel van de pergola geschilderd. Martijn heeft bij alles een beetje geholpen. Daan is samen met JanWillem begonnen aan een opsluiting van dakpannen. Na een poosje is Daan het eten gaan klaarmaken en heeft Marcel nog even geholpen bij het klaarmaken van de opsluiting. Gert en Martijn zijn gelijk met Daan meegegaan. Gert om te gaan douchen en Martijn omdat hij zich niet zo lekker voelde, dit was na het eten weer over. We hebben voor de verandering nog maar eens een keertje friet met hamburgers gegeten. Straks gaan we nog een rondje rijden en nog een pilsje drinken in de Pub. Het weer heeft vandaag ook weer flink meegewerkt het was grotendeels zonnig. Na het avondeten is het eigenlijk pas begonnen met regenen. Morgen is voor ons de laatste dag in de tuin gepland, waarna we woensdag naar Noord-Ierland afreizen voor een bezoek aan een groene school ter plaatse. We houden iedereen op de hoogte van onze ontwikkelingen!

Het was zondagmorgen. Iedereen lag lekker te slapen van de avond daarvoor. Jan-Willem was er als eerste uit, half 11. Hij zat lekker in een boek te lezen. Iets na twaalf kwamen de andere jongens ook uit bed. Marcel en Jan-Willem zouden ‘s middags naar een kerkdienst gaan, maar daarvoor moest er natuurlijk nog wel even gegeten worden. Daan maakten de Knaks weer klaar, wat weer in de smaak viel bij de rest.
Na het eten gingen Marcel en Jan-Willem naar de kerkdienst. Deze was niet zoals een dienst in Nederland zou zijn. Het begon om 3 uur, en er zaten 7 mensen in het kleine kerkje. Willem is organist, en Doutsje zit daar naast. Dan is er nog de voorganger en soms een toerist.
Het kerkje is ontstaan doordat er aan het einde van de 18e eeuw een hongersnood was. Dit kwam omdat de aardappels door ziekte niet gegeten konden worden. Dit was in de tijd dat Ierland bezet was door de Engelsen. Door honger zijn er veel mensen omgekomen. De doden lagen zelfs langs de kant van de weg. Er is op een gegeven moment een Engelse missionaris komen wonen op Achill en die heeft toen een plaatsje gesticht waar mensen geholpen konden worden. Hij heeft toen een gemeente gesticht en dat kerkje laten bouwen. Vandaar dat er in deze katholieke omgeving een protestantse kerk is.
Gert, Daan en Martijn zaten ondertussen in het huisje. Er moest natuurlijk even gedouched worden van de vorige dag, maar de kleren roken nog fris. Dit kwam omdat er niet gerookt mag worden in openbare gelegenheden in Ierland, dus ook niet in de discotheek.
Martijn liep een rondje door de tuin, en zag dat er bijna een schaap werd aangereden op de weg. Daan en Gert deden de afwas en zaten lekker te releaxen.
Jan-Willem en Marcel kwamen terug van de kerkdienst. Het was 4 uur en er werd een bakje koffie gedaan. Na de koffie gingen we met zijn allen een rondje rond het eiland rijden. We stopten bij een mooi plekje waar de golven van de Atlantische Oceaan tegen de kliffen opbotsten. De nodige foto’s werden weer geschoten en we reden verder. Het weer was wisselvallig, maar tussen de buien door was het toch vrij lang droog.
Om half 6 kwamen we terug bij ons huisje. Martijn begon met het maken van de pasta, terwijl Gert de tafel dekte. De pasta was weer erg goed en ondanks dat het best veel was kwam alles op.
Na het eten werd er wat tv gekeken, en er moest nog een tekeningetje komen voor de pergola in het tuintje van Sheila.
Het was een uurtje of 8. Martijn, Marcel en Gert wilden nog graag een bezoekje brengen aan een Ierse pub. Jan-Willem en Daan zagen dat niet zo zitten, dus zij gingen niet mee. Ze bleven in de cottage tv kijken en wat strips lezen. Ondertussen waren de anderen naar een pub in Achill Sound gereden. De pub heette Mc Loughlin’s en het was er behoorlijk druk. Jammer genoeg was de Traditional Irash Band om half 8 gestopt met spelen, dus dat was net gemist.
In de pub zaten typisch Ierse mensen. Stevig, groot en de meeste hadden toch wel meer dan 1 biertje op. De barvrouw was de enige die wat dunner was dan de rest, ze werd dan ook het meest bekeken door de beschonken oude mannetjes. Vaak was dat een lachwekkend tafereel. Er was een gezellige sfeer. De kachel brandde op turf en dat gaf behoorlijk wat warmte af. Om half 10 kwamen de mannen terug. Daan en Jan-Willem waren nog op. Ze hoorden de verhalen aan en om kwart over 10 ging iedereen slapen. Marcel ging naar zijn logeeradres, en de rest sliep weer heerlijk in het vakantiehuisje.
Het was een lekkere dag waarin veel is uitgerust. Tegelijkertijd is er wat van het land en de cultuur gezien, kortom: gewoon een lekkere dag, zoals je die wel is nodig hebt.

8 april (‘s avonds)

Het was half 10. Iedereen was gedouched en klaar om de pub en disco onveilig te maken in Keel. We reden in de gehuurde auto naar Keel, wat zo’n 16 km van Achill Sound ligt. Onderweg werden er al grappen gemaakt over dat we de terugweg goed moesten onthouden omdat we die waarschijnlijk moesten gaan lopen. Ook werd er hier en daar een klein liedje gezongen, kortom: de sfeer zat er goed in.
Eenmaal aangekomen bij de enige uitgaansgelegenheid in de buurt was het nog helemaal niet druk. Eerst zou er om half 11 een band gaan spelen in de pub. De instrumenten waren al opgesteld en de tests waren klaar. Martijn bestelde 5 Guiness en het feest kon beginnen.
Het Ierse bier viel niet bij iedereen in de smaak. Jan-Willem en Marcel, die normaal ook bijna alles lusten, dronken gestaag van het bruine vocht. Gert, Martijn en Daan hadden meer moeite met de, zoals zei het noemden, afgewerkte olie. Daan was zo flink om zijn glas leeg te drinken. Martijn en Gert gaven hun bier aan Jan-Willem en Marcel, en zo was iedereen blij.
De volgende bestelling bestond niet meer uit Guiness, maar uit normaal bier om de vieze smaak weg te spoelen. Langzaam kwamen er wat mensen binnen, en werden er een paar ontzettend dronken Polen naar buiten gedragen.
Om 10 over 11 was de band nog steeds niet begonnen met spelen, Marcel ging maar is vragen hoe lang het nog ongeveer zou gaan duren. Over 2 minuten was het antwoord en inderdaad, om half 12 begon de band te spelen. Er werden gouwe ouwe platen ten gehore gebracht van o.a. Bob Marley en de Beatles. Het werd steeds gezelliger en als het nummer klaar was werd er vanuit onze hoek luid geapplaudisseerd. Ook kwamen er steeds meer mensen van het vrijgezellenfeest binnen.
Het was iets voor 1. Marcel en Jan-Willem gingen terug naar de cottage in de huurauto, maar Daan, Gert en Martijn gingen naar de discotheek. Dit was van te voren afgesproken, omdat Jan-Willem liever fit wilde zijn op zondag.
In de disco was het nog helemaal niet druk. Er stonden 2 vrouwtjes op de dansvloer wat pasjes te wagen maar heel veel meer mensen waren er niet. De muziek was wel lekker, vooral dance en af en toe een hiphopnummertje tussendoor. Om half 2 begon de discotheek, bijna net zo groot als El Toro in Goes, begon vol te stromen. Dit vonden wij een beetje laat, want om half 3 zou de tent gaan sluiten en de entree was toch 8 euro. Het werd wel steeds gezelliger, en iedereen kwam los. Er werd gedanst en af en toe werd er geprobeerd te communiceren, maar dat was lastig met aangeschoten Ierse vrouwen in een discotheek.
2 uur ging de bar dicht, en Daan kon gelukkig nog net wat bestellen. Tegen half 3 gingen de lichten aan en ging iedereen naar huis. Wij wilden ook wel graag terug naar ons huisje, maar dan moest er nog wel even vervoer geregeld worden, anders was het een kwestie van 16km. lopen.
Er stond een bus, en na wat navragen bleek dat hij ook langs Achill Sound zou rijden. We stapten in en kwamen achter een paar vrouwen te zitten. Het gesprek verliep niet altijd even gemakkelijk (na 10 minuten begrepen ze pas dat we uit Holland komen, en niet uit Poland) maar het was wel erg gezellig. Er werden 06-nummers uitgewisseld en ze stapten uit.
Achter ons zaten ook 2 meiden dus daar probeerden we ook een gesprekje mee aan te knopen. Er stond immers in onze opdracht van school dat we blijvende contacten moesten overhouden aan onze stage in Ierland.
Na een paar zinnen bleek dat 1 van de vrouwtjes familie heeft in Nederland. (Groningen) Ze vroeg aan de jongens of ze wat Nederlandse woordjes kon leren. Dit konden ze haar wel, maar toen ze de vertaling vroeg en die hoorde vond ze dat toch wat “rude for my 3 year old cousin”.
In Achill Sound stapten we uit. We moesten nog 2 kilometer lopen, maar dat was niet zo erg. We hadden genoeg om over te kletsen.
Om kwart over 4 kwamen we bij het huisje aan. We deden nog een chipje en dronken een glaasje sinas. Jan-Willem wakker van ons, maar kon nog wel meegenieten van onze verhalen.
Iedereen had het ontzettend naar zijn zin gehad. In het begin dachten we dat het niks zou worden, maar gelukkig werd het in de loop van de avond erg gezellig. Jammer dat we hier niet nog een week zitten!

Zaterdagmorgen, eindelijk weekend! Na een zware week waarin veel was gewerkt en waarin veel indrukken waren opgedaan konden we lekker een keer echt uitslapen. De wekker was gezet op 10 uur, voor het geval we echt helemaal niet wakker zouden worden. We zouden s’ochtends namelijk nog wat metselen als het goed weer was.
Om half 9 stond Marcel al in de cottage. Jan-Willem was ook al wakker, en na een bakje koffie gingen zij wat hortensia’s in potten planten. Om 9 uur was Martijn ook uit bed en Daan en Gert volgden snel.
Het was mooi weer. Om 10 uur werd er al druk gewerkt, en dat op zaterdagmorgen! Martijn maakte foto’s van de tuin/bloemen, en de rest was bezig met metselen en het zetten van de laatste trellies. Het begon te regenen en we ruimden het gereedschap op, het was ook al half 1.
In het huisje maakte Daan de knakworstjes weer klaar, Gert zorgde voor de soep. Het eten smaakte goed en dus werd er niet veel gezegd (of was dat omdat iedereen moe was?)
Na het eten gingen Martijn en Marcel om boodschappen. De winkel werd 3 keer rondgelopen op zoek naar een pak suiker. Na dat gevonden te hebben was de caissixe8re ook nog is niet aardig.Gert, Jan-Willem en Daan ruimden het huisje ondertussen op, en deden de afwas.
Om een uurtje of kwart over 2 begonnen we met het beklimmen van een heuvel/berg. We wisten dat het best zwaar zou worden, want we hadden al eens een heuvel beklommen die een stukje lager was.
Door het zware en natte veen werd er naar boven geklommen. Er groeide veel heide en er lagen wat rotsen, hier kon je makkelijker over lopen dan over natte gedeelten, omdat daar je schoenen niet in blijven zitten.
Marcel en Jan-Willem kwamen als eerste op de top, net als de vorige keer. Daan, Martijn en Gert hadden er wat meer moeite mee, maar dat maakte de klim niet minder gezellig. Er werden liedjes gezongen en af en toe viel er bijna iemand.
Op de top stond erg veel wind, maar omdat het zonnetje tussen de wolken door scheen was het uitzicht prachtig! We zagen de Atlantische Oceaan, en aan de andere kant waren nog meer heuvels. Omdat we bijna uit onze broeken waaiden gingen we naar een ander gedeelte. Daar was het goed toeven uit de wind. We moesten wel even schuilen achter een stel rotsen omdat het ging regenen en licht sneeuwen, maar dat was maar een klein buitje gelukkig.
Jan-Willem en Marcel gingen naar een ander gedeelte van de heuvelrug, de rest bleef op de heuvel om wat uit te rusten en hier en daar een steen naar beneden te rollen. “Whow die gaat wel ver!”, en: ” Check hoe hard die gaat!” waren enkele kreten van de mannen die het natuurlijk erg naar hun zin hadden.
De terugweg was een stuk makkelijker, al was het wel wat gevaarlijker. Je kon minder goed zien waar er putten zaten, en er werd af en toe ook wel gevallen omdat je dat beter kan doen dan je enkel verstuiken.
Martijn, Gert en Daan waren al terug in het huisje. Ze aten eerst wat koekjes en dronken wat fris, omdat een biertje waarschijnlijk een ongewenst effect zou hebben. Marcel en Jan-Willem kwamen later terug.
Toen iedereen in het huisje terug was werd de frietpan aangezet. De hamburgers werden gebakken in de pan zonder anti-aanbaklaag en de friet in de vertrouwde snackpan.
Het eten smaakte wederom uitstekend, en dat was te merken. De hele zak friet ging er doorheen. Tot nu toe hebben we nog elke avond heerlijk gegeten!
Vanavond gaan we naar de pub en de ‘discotheek’. Het verslag daarvan kunt u morgen op onze weblog lezen, omdat we nu nog niet weten wat we daar allemaal gaan meemaken.

Het was half 8. De wekker ging al af, want Daan en Gert zouden met Willem naar Castlebar gaan. Hier waren ze de dag daarvoor ook geweest, maar toen hadden ze nog geen rozen gekocht. Dit zouden ze vandaag (‘s ochtends) doen.
Ondertussen waren Jan-Willem en Martijn ook wakker geworden. We ontbijtten met zijn 4en, waarna Daan en Gert om half 9 vertrokken.
Marcel kwam binnen, en er werd eerst nog een bakje koffie gedaan door de 3 heren. Daarna werd het huisje weer aan kant gemaakt (afwassen, stofzuigen, douche dweilen) zodat alles er weer netjes uit zag. Ze gingen naar buiten, waar het heerlijk weer was. Er werd ingeplant, grond gexebgaliseerd, en het muurtje werd afgemetseld. Na de koffie werd er tot half 1 doorgewerkt, todat de jongens uit Castlebar terug kwamen. Het eten kwam op tafel, en de Knaks werden opgewarmd. Tijdens de lunch werd er niet zo veel gepraat, maar toen het eten op was kwamen er herrinneringen naar boven uit de eerste klas. De turf hier is taai, maar de klei die we in de 1ste tegenkwamen in Dishoek overtrof alles. Zo waren er nog meer verhalen, maar omdat het zonnetje weer scheen gingen we weer naar buiten.
Gert en Daan gingen aan de slag met hun muurtje/bloembak. Het natuursteen dat ze wilden gebruiken was al gebruikt voor het tuintje van Timothy, dus gebruikten ze een ander soort steen. Martijn en Jan-Willem zetten de palen in de grond, en bevestigden de trellies waartegen de Clematis kon groeien.
Omdat het begon te regen gingen we om een bakje koffie, het was immers ook al half 4 geweest. Na wat vage opmerkingen van Martijn over de tekening (2 maal π is hetzelfde als π2) ging iedereen weer aan de slag. Daan en Gert gingen verder met het metselen van hun muurtje, terwijl Jan-Willem bezig was met het ophogen van de borders.
Martijn ging met Marcel en Doutsje mee om de laatste materialen te halen bij de hardwareshop. Het begon ontzettend te waaien, en dat Ierland veel verschillende soorten weer heeft maakten we opnieuw mee. Donkere wolken pakten zich boven Achill Sound samen. De wolken botsten tegen de heuvels op, en het begon hard te regenen.
Marcel, Doutsje en Martijn kwamen tegen kwart voor 6 pas thuis. De rest was net klaar met de werkzaamheden en hadden het gereedschap al opgeruimd.
Gisteren was er lasagne gekocht bij de Aldi. Het was een kwestie van de oven aansteken (gasoven) en wachten maar. Daan dekte de tafel, en Martijn begon met het schrijven van het verslag. Dit alles onder het genot van een welverdiend en duurbetaald biertje. Marcel was uitgenodigd om bij Doutsje en Willem te blijven eten, dus hij moest toekijken hoe de jongens van de uitstekend smakende lasagne smulden. Wat hij zou gaan eten wist hij toen nog niet.
Gert en Martijn deden de afwas, want een afwasmachine is er niet in het huisje.
Marcel was nu ook klaar met eten, hij had aardappels met broccoli en lamskoteletjes gegeten. We wilden graag een andere heuvel beklimmen, maar het regende dus gingen we een rondje over het eiland rijden. In Keel stopten we even, omdat daar een discotheek gesitueerd zit. We willen hier morgen heen, dus gingen we naar binnen om te vragen of er morgen wat te doen is. Een vrijgezellenavond van een club vrouwen was het antwoord. Dat klonk ons wel goed in de oren en dus gingen we met een nog beter gevoel naar het meest westelijke stukje van Europa. De reis ernaar toe was mooi, maar toen we eenmaal op de lokatie aankwamen was het uitzicht werkelijk fantastisch!
De oceaan was vrij rustig en erg helder. We konden de mosselbanken vanaf boven zien. We liepen naar beneden naar het strandje, daar zagen we dat de golven toch wel wat hoger waren, en weer mooi op 1 lijn. Na een kwartiertje gingen we weer terug, het zou snel donker worden en er moest thuis nog wat bier gedronken worden ook.
We keken een western, (geluid kwam van de mp3-speler) aten wat chips en dronken een biertje.
De dag zat er alweer op. Moe van een dag vol ervaringen en zin in de volgende dag gingen we naar bed.

Vandaag werden we weer om 8 uur wakker en zijn toen uit onze heerlijk warme bedjes opgestaan en hebben ontbeten. Marcel kwam rond kwart over 8 een bakje koffie bij ons drinken (zoals gebruikelijk). Rond een uurtje of kwart over 9 zijn we toen vertrokken richting Castlebar (stadje op 50 km). Hier gingen we met Doutsje kijken in the Museum of Country life. Daar hebben we gezien hoe de mensen in Ierland ongeveer 50 jaar geleden leefden, dit was voor ons een indrukwekkende belevenis. Vooral omdat het land nog zoveel achter staat voor deze tijd, in verhouding met Nederland. Hier mochten we geen foto’s schieten dat was wel een beetje jammer. Na het bezoek aan dit museum zijn we naar een tuincentrum geweest net buiten de stad, om te kijken of we geschikte beplanting konden vinden voor onze tuinontwerpjes die we hadden gemaakt. Gert en Daan hadden rozen nodig en die konden we gelukkig genoeg vinden daar. We konden nog geen rozen meenemen want er was nog niet uitgerekend hoeveel we nodig hadden voor het ontwerp. Jan-willem en Martijn konden hier minder vinden dus zijn we naar een ander tuincentrum gegaan in de buurt. Hier konden we meer vaste planten vinden die bij het eerste tuincentrum er niet waren. Hier is alles gekocht wat Martijn en Jan-willem nodig hadden. Daan en Gert gaan morgen om rozen. Na de beplanting uitgezocht te hebben zijn we met z’n allen naar de stad gegaan voor wat te eten en ook voor boodschappen bij de Aldi. Dit schilt namelijk nogal behoorlijk wat in de kosten want de boodschappen zijn hier erg duur!! Na de broodnodige boodschappen te hebben gedaan (pastasaus, chips, cola en bier) zijn we terug richting Achill Island gereden. Hier kwamen we rond half 5 aan en hebben we de boodschappen opgeborgen. Omdat het nog lekker weer was zijn we nog even de tuin ingegaan. Hier zijn Daan en Gert een fundering gaan aanbrengen voor een deel van hun tuintje. En hebben Martijn en Jan-Willem een deel van de border afscheiding klaar gemaakt. Om 6 uur is Martijn gaan zorgen voor de pasta (spaghetti met lekkere pastasaus) en hebben we rond kwart voor 7 genoten van wederom heerlijke pasta! Na het eten kwam Doutsje vragen of we nog even konden helpen met het kruien van mest voor de tuintjes. Hier hebben Marcel, Martijn en Jan-Willem mee geholpen, Daan en Gert hebben intussen afgewassen. Na al het werken zijn we met de Ierland groep voor een wandeling vertrokken richting de Atlantische Oceaan. Onderweg werd het idee geopperd om een berg op te lopen om vanaf daar de oceaan te bekijken, dit bleek achteraf geen slecht idee te zijn want het uitzicht was schitterend!! Nadat we hebben genoten van het uitzicht zijn Daan, Gert en Martijn weer richting het huisje gegaan om een wel verdiend biertje te nuttigen. Marcel en Jan-Willem zijn nog verder gelopen naar een nog hogere berg.
Nu zitten we hier inmiddels met z’n allen nog wat te drinken en na te praten na een zware maar een goede en leerzame dag.

We zijn vandaag om 8 uur opgestaan en hebben eerst ontbeten (geroosterd brood met suiker etc. en melk). Daarna hebben we een kort werkoverleg gehad en zijn we gestart met buiten werken omdat, het nu nog steeds mooi weer is en de verwachtingen voor morgen minder zijn. We zijn buiten begonnen met het uitkisten voor de verharding. Ook zijn we begonnen met het vullen van de verhoogde border met grond(dhr. Hassink, Martijn en JanWillem. Ondertussen is ook nog wat bodemverbetering gedaan. Daarna zijn er 2 (Daan en Gert) verder gegaan met het verhogen van 2 andere borders door middel van vlechten van takken. Hier is ook veel tijd in gestoken. We zijn toen naar een winkel in bouwartikelen geweest om stenen te halen voor een fundering en wat palen voor een afrastering. Daarna zijn we eerst maar eens gaan lunchen (brood met knakworstjes). S’ middags zijn we weer verder gegaan met het werk buiten. Ook is er nog een fundering gemaakt voor een muurtje dat ook moet dienen om een border te verhogen. Martijn heeft er toen een muurtje van natuursteen opgemetseld. Ondertussen hebben JanWillem en dhr. Hassink de borders die deze dag gemaakt zijn gevuld met grond. Gert en Daan zijn toen het eten gaan bereiden (friet, hamburgers en een toetje). Martijn en dhr. Hassink hebben toen nog ff snel naar de winkel geweest. Daarna hebben we nog wat nagekletst en dit verslag getypt. Wat we vanavond nog gaan doen kunt u morgen weer lezen.

We zijn vanmorgen om 8 uur opgestaan. Na een heerlijk ontbijt (geroosterd brood en een gebakken ei) zijn we rond een uur of 9 begonnen met het kennismaken met Thimothy en Sheila. De modeltuintjes (3) moeten gemaakt worden naar het idee van hen en 1 van ons. Eerst hebben we met hun besproken hoe hun precies hun tuintje in wilden richten. Daarna zijn we met enkele schetsen begonnen. Na om 12 uur gelucht te hebben zijn we rond een uur of kwart voor 1 begonnen in de tuin met het plaggen van het gras. De bodem bestaat hier uit een veenlaag van zo’n 30 cm en daaronder allemaal zand en steen. Dit bemoeilijkt het plaggen heel erg. De plaggen gebruiken we weer in ons eigen ontwerp voor het maken van een vijvertje op hoogte. Dit hebben we als volgt gedaan. We hebben een oude plastic ton die niet meer gebruikt werd 20 cm ingegraven. Het stuk dat dan nog boven de grond uitsteekt (80 cm) hebben we rondom ingebouwd met die graszoden met nog wat veen eronder aan. Om de helft van het tuintje hebben we ook nog een muurtje van zoden gemaakt zodat we dit ook kunnen ophogen. De andere tuintjes hebben we dus geplagd en het veen omgespit, doordat het veen zo nat is is dit erg zwaar. Ook hebben we nog een drainage aangelegd door alle tuintjes heen naar een gootje in de tuin.Toen we een heel eind klaar waren, rond een uur of is Martijn begonnen met het bereiden van de avondmaaltijd. Deze bestond uit Pasta, bier en een heerlijk toetje. Dit hadden we wel verdiend na een dag hard werken. Daarna zijn Daan en Dhr. Hassink naar de winkel geweest. Gert en Martijn hebbben afgewassen. JanWillem heeft dit verslag gemaakt. Daarna zijn we nog met Willem en Doutsje naar het strand van Keel geweest en hebben we nog wat rond gekeken op het eiland. Het strand had vooral veel aantrekkingskracht voor JanWillem, die wil hier nog een keer (Zaterdag) gaan surfen. Nu stonden er nog geen echt hoge golven, maar “er zaten wel mooie lijnen in” volgens JanWillem. Het is hier echt een prachtige omgeving. Eerst wel erg wennen maar het word steeds meer gewaardeerd.